Mezelf en onze paardjes even voorstellen ...

 

Hallo, ik ben Leni.

Samen met mijn man en drie kinderen hebben wij een kudde van vijf paarden.

We zijn recreatieve ruiters met een groot hart voor paarden. Toen we ons eerste eigen paard aankochten wisten we al gauw dat we zo natuurlijk mogelijk met onze paarden wilden omgaan.

We wilden ze leren begrijpen, ze respecteren, leren communiceren en ze ook zo natuurlijk mogelijk huisvesten en voederen.

Zoals de meeste ruiters reden ook wij met bit. Maar we durfden de uitdaging aan te gaan om van dag op dag over te schakelen naar bitloos. We ondervonden dat het gewoon geen verschil maakte, een bit of geen bit. Dan maar hoofdstel met bit aan de haak gehangen.

Op korte tijd bleken er zelfs voordelen uit te ontstaan. Niet in het minst, het feit dat je een paard krijgt dat graag met je meewerkt!

 

Hebben wij dan gewoon geluk gehad dat onze type paarden heel geschikt zijn om bitloos te rijden?
Laat ik jullie even voorstellen aan onze drie rijpaarden:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Topper, is een draver, ex-koerspaard. Houd van snelheid. Heeft, of had ook een zekere neveusiteit in zich, een soort prestatiedrang. Mijn man en oudste zoon hebben in de begin periode (met bit)  mogen ondervinden dat een ex-koerspaard onder sommige omstandigheden gewoon gaat, en niet te houden is. Door over te schakelen naar bitloos en zijn vertrouwen te winnen is hij nu een heel rustig en betrouwbaar paard geworden. De remmen gaan nog wel eens los,  maar alleen nog op vraag van zijn ruiter nu.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tara, de haflinger van mijn dochter... Zoals de meeste Haflingers heeft ze een pittig hoofdje, een sterk karakter, een wil om "u" tegen te zeggen. Een emotioneel paardje ook. Ze maakt heel snel duidelijk wanneer ze niet akkoord is. Mijn dochter rijdt haar altijd bitloos, zowel in de piste voor het rechtrichtend rijden als op buitenrit. Ik zou mijn kinderen nooit laten buitenrijden zonder bit moest ik niet overtuigd zijn dat dit even veilig of nog veiliger is.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mijn paard Prince is de goedheid zelve. Op en top koudbloed. Straalt gewoon rust uit. Maar toch ook emotioneel en onzeker op een introverte manier. Hij gaat uitdagingen uit de weg als ze echt buiten zijn comfortzone liggen. En daarvoor gebruikt hij zijn macht. En laat hij nu heel, maar dan ook heel sterk zijn. Ook hij doet het prima bitloos.

Deze drie totaal verschillende paarden worden hier door heel het gezin, totaal verschillende ruiters, bitloos gereden met succes.

 

En dan stel ik nog graag onze twee minitjes voor: Romyke en Evertje, samen vormen ze het bromkevertje.

Wij hebben ons Romy helemaal zelf opgeleerd voor de koets, Evertje had al wat ervaring in enkelspan.

Bij ons staan ze in dubbelspan, beide uiteraard ook bitloos en dat gaat prima!

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Als wij het kunnen, kan jij het ook!

 

 

 

 

 

Foto's: Facebook: @Nimfa M. Photography

  The riders hands are not to control the horse, but to feel the horses thoughts